2006/Nov/20

โจทย์มีอยู่ว่า
ให้ใช้โค้ดนี้

import java.io.*;
class j0401{
public static void main(String args[])throws IOException {
System.out.println("Result of main");
char buf;
buf = (char)System.in.read();
if(buf=='1')sub01();
else {sub02();}
}
static void sub01(){
int i;
i = 1;
while (i<=10){
System.out.println(i);
i++;
}
}
static void sub02(){
System.out.print("BurinPyramid");
}
}

คำนวณตามสูตรปีระมิด 9 อัน
คือมี 9method

ส่งวันจันทร์

2006/Nov/10

เรื่องมันยาวมากเลย ท่านผู้ชม
บางทีอยากจะเล่าซะให้หมด ว่าคนที่หอในโยนกมันเป็นยังไงบ้าง
บางคนก็แสนจะจริงใจ ใสซื่อ
มันก็มีแค่บางคนเท่านั้นแหละ ที่เป็นอย่างนั้น
พวกบ้านนอก สมอง สติปัญญาไม่ได้รับการพัฒนา ก็ทำได้แต่ตีสองหน้าใส่กัน
ทำทีเป็นคนมีกะตัง ใช้จ่ายอย่างไม่สนโลก
ถือว่ามีเงินกู้ก็ใช้ๆ ไป
แล้วพองบหมด ก็ทำตัวจนๆ ให้เราได้สงสาร และเอื้อเฟื้อพวกมัน
แหม.. ช่างน่าสมเพชซะจริงๆ

จึงต้องอับเปหิ ออกมา แล้วใช้ชีวิตที่สมบูรณ์ เพื่ออนาคตที่สดใส ไร้มลทิน
หรือเรียกกันว่า เพื่อความสบายใจนั่นเอง
เราทั้งสองคน ต่างมีความเห็นตรงกันว่า
เราไม่ควรจะเชื่อใจใครอีก นอกจากเราเอง
เพราะ ไม่มีใครหรอก ที่จะมาสนใจและรักเรา อย่างที่มันๆ พูดกัน
มันก็แค่คนมาทีหลัง
ไม่ได้มีเยื่อใย เช่น พ่อ เช่น แม่ หรือ เช่นเราทั้งสอง
หากขาดความจริงใจต่อกันแล้ว ก็ยากนักที่จะเจริญได้ในสังคม

เมื่อออกมาแล้ว ก็ได้มาอยู่ที่ ที่ดีกว่ามาก
มีทุกสิ่งที่เราต้องการ เพียงพอ ไม่มากไป ไม่น้อยไป
มีเนตให้เล่นเกมส์เสียงดังๆ ได้ทั้งคืน
มีน้ำให้อาบให้ซักล้างได้ตลอดเวลา ตากผ้าแห้งโคดเร็ว

เหอๆๆ

สบายใจ


2006/Oct/27

กลับมาแล้ว จากเชียงใหม่
ไปแค่ไม่กี่วันก็ต้องกลับมาเพราะแรงคิดถึงมันจุกอก.. 5 5 5
ได้เจอเพื่อนๆ หลายๆ คน หลายๆ สังคม
ได้อยู่กับแม่
ได้คิดถึงหมี มากจริงๆ
กลับมาถึงลำปาง ก็แวะโรงบาลเลย
ตรวจคอ ก่อนว่าเป็นโรคเดิมรึเปล่า
จะได้รักษาทันท่วงที
อีหมอก็ฝึกหัด..Extern เราคนแรกรึเปล่าก็ไม่รู้
ไม่คล่องแคล่ว..น่ารำคาญ
แต่ก็ได้ยามากิน 3 - 4 อย่าง
แปลกใจที่ ทำไมไม่ฉีดยาให้ชั้น
จะได้หายเร็วกว่านี้
นี่ก็ปาเข้าไปสามวันแล้ว อาการดีขึ้นอย่างช้าๆ ยังคงคันคอ ไอแบบผู้ดีอยู่บ้าง

เมื่อวานพากันไปเที่ยวคลองถม ดูของกินของใช้
ได้รองเท้า จีออดาโน่ ผ้าใบมา คู่ล่ะ 150 ซ้วยสวย
ได้เสื้อยืดตัวละ 20 บาท มา คนละตัว
แต่หมีอยากให้ใส่ทั้งสองตัว
บอกว่าทั้งสองตัวเหมาะกะเรา แต่ไม่เหมาะกะหมี.. อ๋าว
หมีอยากได้กุงเกงลายหนังงูสีน้ำตาล
แล้วก็เสื้อสายเดี่ยวสีฟ้าตัวนั้น
เราว่ามันก็ดูเข้าท่าดีนะ.. แต่ถามว่าจะเอารึเปล่า
ก็บอกว่าไม่เอาละ..
เหอะ
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก
สัปดาห์หน้าเดี๋ยวก็ไปเดิน ไปเจอแบบใหม่ๆ อีก ค่อยซื้อนะหมีนะ

กลับมานอน.. ทำเป็นงอนเค้า
ไปนอนเตียงน้องติ๊ก
สงสัยฝุ่นเยอะ หรือแปลกที่ก็ไม่รู้
หมีของจ๋อ เป็นไข้ซะงั้น
ก็เลยเอายา Amoxilin 500 mg ให้กิน 1 เม็ด
เพราะมีอาการเจ็บคอ
กินไป
แล้วก็กลับมานอนกอดกันเหมือนเดิมบนเตียงของเรา
ตัวร้อนจี๋เลย... จะเช็ดตัวก็ไม่เอา ไปหาหมอ ก็ไม่ไป
งั้นก็นอนดูอาการก่อนแล้วกัน
ถ้าไม่ไหวจริงๆ ค่อยไป

ตื่นเช้ามาบ่นปวดหัว .. ตัวร้อนก็ยังไม่หาย แถมยังครั่นเนื้อครั่นตัว คล้ายจะเป็นไข้อีก
นี่คงเป็นไข้จริงๆ
ต้องนอนพักเยอะๆ นะหมี แล้วก็ออกกำลังกายบ้าง
ดื่มน้ำสะอาดเยอะๆ ด้วย จะได้ดีขึ้น

วันที่เราทั้งคู่ป่วย
มันจะเป็นวันที่เราทั้งคู่ได้ใช้เวลาอยู่ดูแลกัน
มากกว่าวันไหนๆ